Tijd

Vandaag is het negen jaar geleden dat mijn vader stierf. Voor hem schreef ik dit gedichtje.

Ik stop de tijd,
draai de klok terug.
Naar toen je er nog was,
me voor het slapen voorlas.
We samen fietsten - ik op de stang,
jij voorovergebogen, een kus op mijn wang.
Duinwind in de rug,
samen zwemmen en vanavond pas terug.
Eten we frietjes met zand,
en likken het ijs van ons hand.
Kon ik maar,
dan stopte ik de tijd
en was ik je voor heel even
niet kwijt.